بررسى كنم . آن ايام متوجّه شدم كه نهج البلاغه چيزى فراتر از آن است كه ما فكر مىكنيم و در بارهء آن مىانديشيم . خود را با دريايى از علم و دانش رو به رو ديدم كه با مهمترين مسائل زندگى انسان در تمام ابعاد معنوى و مادى سروكار دارد ، دريايى مواج و خروشان ، كه گوهرهايش را همراه امواجش به ساحل فرو مىپاشد و ساحل نشينان خود را غرق در انواع مواهب معنوى و مادّى مىكند ، ولى غواصان تلاشگر سهم بيشترى دارند . آن روز فهميدم چقدر محرومند كسانى كه با داشتن چنين گنجينه‌اى گرانبها از آن بيخبرند ، و دست به سوى ديگران دراز كرده و آنچه خود دارند از بيگانه تمنّا مىكنند ! از امتيازات عجيب نهج البلاغه اين است كه همانند منبع اصليش قرآن مجيد على رغم كهنه و فرسوده شدن مكتبهاى فكرى و سياسى و اخلاقى با گذشت زمان ، بيانات و تحليلها و منطقش چنان تازه و شاداب است كه گويى همين امروز ، و براى امروز و فردا ، از زبان مولا امير مؤمنان على ( ع ) تراوش كرده است . سزاوار است عاشقان حقيقت ، پويندگان راه معرفة اللّه و جويندگان راه و رسم بهتر زيستن ، همه روز در كنار آرامگاه عالم بزرگوار سيّد رضى ( گرد آورندهء نهج البلاغه ) حاضر شوند و در برابر او سر تعظيم فرود آورند و بر روانش درود بفرستند كه اثرى چنين گرانبها و بىبديل از كلمات مولا على ( ع ) را جمع‌آورى كرده و در اختيار ما مسلمانان بلكه در اختيار جامعهء بشرى قرار داده است . در بارهء نهج البلاغه هر چند بگوييم كم است و به يقين اداى حقّ آن براى ما غير ممكن مىباشد ، بهتر آن است كه اين سخن را رها كرده به سراغ مطلب ديگرى كه هدف اصلى تحرير اين سطور بوده است ، برويم و آن اين كه : در طول تاريخ اسلام شروح متعدّدى بر نهج البلاغه نوشته شده ، و علماى عاليقدرى چه در گذشته و چه در عصر ما براى تبيين و تفسير و كشف گنجينه‌هاى آن كوشيده‌اند و خدمات پرارزشى انجام داده‌اند ، ولى انصاف اين است كه